Wspólnota Radości Paschalnej

Misja wspólnoty

Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa. I dlatego właśnie Chrystus-Odkupiciel, "objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi". Człowiek odnajduje w Nim swoją właściwą wielkość, godność i wartość swego człowieczeństwa. (Encyklika Redemptor Hominis 10). Odnajdywanie tej Bożej miłości, dzielenie się Nią we wspólnocie i świadczenie o Niej każdego dnia to misja, którą podążamy i odkrywamy w Kościele.

Cele wspólnoty

Jesteśmy wspólnotą katolicką, rodzin i osób wolnych, uczestniczących w życiu i posłannictwie Kościoła, by wypełniać naszą misję kapłańską, królewską i prorocką, stawać się wspólnotą wierzącą i ewangelizującą. "W Chrystusie objawiać w pełni człowieka samemu człowiekowi" w tych słowach zawiera się nasze posłannictwo, które odkryliśmy na drodze prowadzącej nas do budowania braterstwa i wspólnoty. Każdego dnia w komunii życia i miłości z Jezusem Chrystusem, który jest naszym Światłem i Życiem oraz jedyną drogą do Ojca, oddajemy Mu siebie, aby świadomie i głębiej przeżywać otrzymaną na chrzcie łaskę wiary.
"W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. (Ef 1:4)". Świadomi własnych słabości z prawdziwą pokorą, pragniemy pracować nad własnym nawróceniem, abyśmy przez swoje życie osobiste, rodzinne i zawodowe mogli stawać się żywym świadectwem Miłości Miłosiernej dla świata.
Jezus w całym swoim życiu ukazuje się jako nasz wzór: jest "człowiekiem doskonałym", który zaprasza nas, abyśmy się stali Jego uczniami i szli za Nim ( KKK 520 ). Jego Pascha, czyli przejście ze śmierci do życia, ze smutku do radości staje się Paschą i centrum naszego życia. Przeżywając misterium Paschy Jezusa zagłębiamy się i odkrywamy tajemnice i powołanie, które Bóg ukrył w świątyni naszych ciał.

Tożsamość

"Zwycięzcy dam manny ukrytej i dam mu biały kamyk, a na kamyku wypisane imię nowe". (Ap2,17a). Owo imię w pewnej mierze wyraża istotę, cechy danej osoby, tak samo nazwa wspólnoty zawiera swoją tożsamość, odnaleziony skarb.
Wspólnota "Radości Paschalnej", to odkrywanie na co dzień tajemnicy Paschy, którą jest Chrystus. Dlatego nasze życie to Pascha: miłość i radość, pokój i dobro, upadek i powstanie, cierpienia i troski. Wszystko, co czynimy ma swoje źródło w misterium Paschy, z Niego wypływa i do Niego dąży, to życie od Paschy do Paschy.
"Dzień ten dla was będzie dniem pamiętnym" (Wj 12,14). Bóg przez Mojżesza nakazał Izraelowi obchodzić święto Paschy. My jako chrześcijanie wraz z Chrystusem przeżywamy Paschę Nowego Testamentu, która prowadzi nas do umiłowania krzyża, aby móc radować się ze zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa, to znaczy "żyć pełnią łask paschalnych" każdego dnia.

Zmartwychwstały jest dla naszej wspólnoty prawdziwym źródłem radości. Orędzie o Jezusie nazwane zostało Ewangelią czyli orędziem radości, radosną nowiną ( Łk 2,10 ). Jezus mówił, że jeżeli będziemy żyli przykazaniami, będziemy żyli radością, a nasza radość będzie pełna ( J 15,11 ). Nasze życie staje się ciągłym naśladowaniem Jezusa, poszukiwaniem królestwa niebieskiego, które podobne jest do skarbu ukrytego w ziemi albo drogocennej perły. Radość, którą przeżył ów człowiek w tej przypowieści, my odnajdujemy w sakramentalnym spotkaniu z Chrystusem w eucharystii, sakramencie pojednania oraz w budowaniu braterstwa i wspólnoty.

Charyzmat

Odkrywanie i życie Paschą Chrystusa oraz niesienie radosnej nowiny światu, czyli ewangelizacja stanowią dwa główne charyzmaty naszej wspólnoty poznane przez modlitwę i znaki dane nam przez Boga. Są również odpowiedzią na wezwanie Ojca świętego Jan Paweł II do "nowej ewangelizacji" […] ta nowa ewangelizacja ujawnia swą autentyczność i równocześnie wyzwala cały swój dynamizm misyjny, jeśli dokonuje się nie tylko przez dar słowa głoszonego, ale także przez dar słowa przeżywanego, to znaczy przez świadectwo życia. Zwłaszcza świętość, jaśniejąca w życiu wielu członków Ludu Bożego, skromnych i często ukrytych przed oczami ludzi, to najprostsza i najbardziej pociągająca droga, na której można bezpośrednio doświadczyć, jak piękna jest prawda, jak wyzwalającą moc ma miłość Boża i jaka jest wartość bezwarunkowej wierności wobec wszystkich wymogów prawa Pańskiego, nawet w najtrudniejszych okolicznościach. (Encyklika Veritatis Splendor 106, 107).

Reguła życia duchowego

Reguła życia duchowego to fundament naszego życia, to bycie chrześcijaninem każdego dnia. Z trwania przed Bogiem wynika nasze codzienne życie. Starając się nią żyć na co dzień, pogłębiamy naszą relację z Panem. Zarazem, reguła sprawia, że każdy z nas jest odpowiedzialny za wspólnotę, za jej jedność i duchowy wzrost. Jest ona dla nas znakiem przymierza z Panem i braćmi ze wspólnoty. Jeśli ją zachowujemy, to z miłości, a nie z lęku czy przyzwyczajenia. Zachowanie reguły wiąże się niejednokrotnie z podjęciem ofiary z siebie, kiedy jesteśmy zmęczeni lub zniechęceni.

Nasza reguła:

  • Dziesiątka różańca lub koronka do Miłosierdzia Bożego
  • Modlitwa indywidualna
  • Modlitwa w intencjach wspólnoty
  • Uczestnictwo w Eucharystii (w miarę możliwości w ciągu tygodnia)

Formacja:

  • Eucharystia wspólnotowa i spotkanie formacyjne wspólnoty – raz w miesiącu (najczęściej w drugą sobotę miesiąca)
  • Uczestnictwo w spotkaniach małej grupy
  • Triduum Paschalne
  • Raz w miesiącu dialog małżeński (dla małżonków)
  • Rekolekcje (w czasie wakacji)
  • Uczestnictwo w miarę możliwości w ewangelizacji

SPOTKANIA MAŁYCH GRUP – miesięczne spotkania formacyjne w grupach małżeńskich lub osób wolnych. Podczas spotkania dzielimy się modlitwą, słowem Bożym, radością i troskami życia, spotkanie ma również charakter formacyjny.

EUCHARYSTIA I SPOTKANIE WSPÓLNOTY – Eucharystia jest naszym centrum, w którym tworzymy komunię z Bogiem i braćmi ze wspólnoty. Wspólnotowa Eucharystia i spotkanie odbywa się raz w miesiącu, w tym roku formacyjnym jest to druga sobota miesiąca. Miejscem, w którym się odbywają to parafia p.w. św. Andrzeja Boboli w Gdyni – Obłuże.

DNI SKUPIENIA – Dwa razy w roku, na początku adwentu i wielkiego postu wspólnota spotyka się na dniach skupienia. Spotkania te są budowaniem duchowej jedności i integracji wspólnoty.

TRIDUUM PASCHALNE – święto nad świętami, źródło naszej tożsamości. Każdy dzień świętego czasu Triduum ma swoje bogactwo. Rozpoczynamy ten czas wspólnotową Wieczerzą Sederową, podczas której spożywamy żydowskie potrawy, modlimy się i słuchamy hagady opowiadanej przez jednego z ojców.

  • Wieczerza Wielkiego Czwartku – to pamiątka ostatniej wieczerzy, przeżywamy ją wspólnotowo w parafii, a kończymy ją we wspólnocie rodzinnej przy domowym stole.
  • Wielki Piątek - adoracja krzyża, pod który podchodzimy z całym swym bogactwem swego życia z jego trudami i radościami.
  • Wielka Sobota - czas ciszy, szabatu, w którym przechodzimy ze śmierci do życia.
  • Wigilia Paschalna - noc wszystkich nocy. Wielkanoc. Ubrani na biało wspólnota uczestnicy w liturgii tej nocy, która jest źródłem Radości Paschalnej.

Dzieła

Spotkania dla narzeczonych

Inicjatorem i pomysłodawcą spotkań dla narzeczonych jest Ks. Proboszcz Sławomir Decowski. Spotkania mają służyć narzeczonym w świadomym przygotowaniu się do ważnego wydarzenia w ich życiu, jakim jest Sakrament Małżeństwa. Odbywają się raz w miesiącu od września do czerwca. Wspólnota angażuje się w organizację i prowadzenie spotkań. Narzeczeni w trakcie tych spotkań spotykają się z księżmi, którzy przekazują im naukę kościoła dotyczącą małżeństwa i rodziny. Mają okazję wysłuchać małżeństw, które dzielą się swoim doświadczeniem i świadectwem życia. Mają również czas na to, aby porozmawiać ze sobą o treściach, które dotyczą ich przyszłego życia. Oprócz małżeństw ze Wspólnoty Radości Paschalnej swoim świadectwem służą zaprzyjaźnione małżeństwa ze Wspólnoty Domowego Kościoła.

Spotkania dla małżeństw

Małżeństwo to piękna droga, która czasem jest trochę kręta, czasem wyboista. Zdarza się, że nie raz przejdzie przez nie jedno małżeństwo „tajfun, huragan czy nawet trąba powietrzna”. Dlatego zdając sobie sprawę z różnych trudności dotykających relacje małżeńskie staramy się pomagać sobie i innym małżeństwom przez organizowanie konferencji, wykładów, warsztatów i spotkań, które pomagają odświeżać czasem nieco „przykurzoną” miłość.
Wiemy też, że tylko DOM budowany na skale może przetrwać każdą burzę, dlatego też dzielimy się świadectwem życia z Bogiem i budowania małżeństwa i rodziny na fundamencie sakramentów, modlitwy i dialogu.
Relacja w małżeństwie wymaga, aby ciągle o nią dbać, aby po odejściu dzieci, nie zostało w domu dwoje obcych sobie ludzi. Czasem zapominamy o tym, że żona chciałaby, na co dzień usłyszeć słowo „KOCHAM CIĘ” a nie tylko w dniu ślubu, a mężowi, na co dzień potrzebne są SŁOWA UZNANIA nawet za wkręcone gniazdko. Są to spotkania otwarte dla wszystkich małżeństw pragnących inwestować w swoje małżeństwo.